İflas sonrası, çalışırken eşimi karanlıkta bıraktım, elimdeki "kokuşmuş tablo" için savaştım ama tüm sıkıntılı durumlardan gerçekten çok yoruldum.

　　Eve her geldiğimde kendimi günahkâr gibi hissediyordum ve başımı dik tutamıyordum. Psikiyatrist hafif depresyonda olduğumu bile söyledi, bu yüzden evde iyileşmek için işten yarım ay izin aldım.

　　Bu noktada eşimin sürekli gözümden kaçtığını, hayattaki önemsiz meselelerle uğraştığını ve sık sık dikkatinin dağıldığını, hatta bazen çocukları ne zaman bırakacağını unuttuğunu fark ettim!

　　Dehşete düştüm, aldatan bir kadının en yaygın belirtileri onda da vardı!

Telefon aramaları ve mesajlaşmaları artmıştı ve çoğu zaman telefona cevap vermek için başka bir odaya kaçıyordu. Eskiden mesajlaşmayı sevmeyen bu kadın artık telefonuna gülümsüyordu ......

　　Ona bunu sorduğumda, bir arkadaşı, bir kankası olduğunu söyledi.

　　Tekrar sorduğumda bana psikopat dedi!

O zamandan beri, ailenin finansal durumu hakkında hiç soru sormadığım için ev harcamalarına karşı duyarlı hale geldim.

　　Günlük harcamalarının da artmaya başladığını ve dışarı çıktığında giderek daha fazla süslendiğini fark ettim, bu da dışarıda başka biri olduğu ihtimalini güçlendirdi!

　　Ayrıca, artık benim nerede olduğumu umursamıyor!

Eskiden bir kontrol manyağıydı, iş seyahatindeyken ve bir otelde kalırken bile beni her saat arardı ve hatta gecenin bir yarısı beni uyandırmak ve sürpriz bir baskın yapmak için beni arardı, böylece birisiyle görüşüp görüşmediğimi çabucak ispatlayabilirdi!

　　Ve şimdi bütün gece dışarıda kalsa bile umurunda değil.

Bazen onun soğuk davranışlarını açıkça hissedebiliyorum.

Eskiden yatağa uzanıp kollarıma sokulmayı, benimle oynamayı ve yaptığım tatlı küçük şakaları dinlemeyi çok severdi, şimdi ise yatmadan önce ona dokunmamam için her türlü sebebi ve bahaneyi buluyor, ya yarın meşgul olacak, ya da kendini iyi hissetmeyecek, ya da gerçekten çok yorgun olacak ......

　　Evliliğimize karşı bile ilgisizleşmiş olduğunu fark ettim.

Aslında artık bana gerçekten ilgisinin kalmadığından şüphelenmek zorundayım ......

Ama bir şeylerin yolunda olmadığını anlasam bile, çünkü ortada kanıt yoktu, ne yapabilirdim ki?

Buna katlanmak zorundaydım ve katlandıkça daha da çok şüphelenmeye başladım.

Ama görünüşe göre, hiçbir şey yokken bir şeyler uydurmuyormuşum.

　　Ne de olsa altı yıldır evliyiz, ikimiz de birbirimize çok aşina insanlar haline geldik ve onun her ince ifadesi ne düşündüğünü anlamamı sağlıyor, ama artık bunu görmek giderek zorlaşıyor.

Daha geçen hafta, sonunda büyük bir şeyi farkına vardım!

Onu takip etme kararını vermemi tetikleyen de bu oldu.

　　O Çarşamba işten izinliydi, ben de en sevdiği sashimiyi hazırladım ve dönmesini bekledim, ancak gece 1'e kadar dönmedi, özellikle açık saçık bir gece elbisesi giymişti!

Bu konuda onunla tartıştım ve losyona alerjisi olduğunu söyledi.

　　Banyoya gittim ve losyonun hiç değiştirilmediğini gördüm, yıllardır aynı markayı kullanıyordum ve şimdi bana alerjisi olduğunu mu söylüyordu?

　　Tabii ki, gittiği o dairede kullandığı losyonun buna neden olduğu gerçeğini göz ardı edemem.

Her neyse, zor zamanlar geçiriyordum ve kendimi beni aldatmadığına, bunun sadece kırmızılık olduğunaikna etmek için her şeyi denedim, ya hepsi benim kafamdaysa?

　　Birbirimize çok aşıktık ......

　　O gece hiç uyumadım ve ertesi gün bir süreliğine iş için uzakta olacağım yalanını söyledim, aslında karımın beni gerçekten aldatıp aldatmadığını anlamak için onu yirmi dört saat boyunca takip etmeye çalışacaktım.

　　Ve şimdi, kendi gözlerimle gördüm, bir erkeğin arabasına bindi!

　　Ve arabaya binmeden önce el ele tutuştular ......

　　Dişlerimi sıkıyordum.

　　Onunla sadece üç gündür birlikte ve onsuz olmaya dayanamıyor mu?

　　Görünüşe bakılırsa, ikisi kesinlikle yeni tanışmamış!

　　Ne zamandır o adamla birlikte?

Neredeyse bir yıl boyunca onunla her birlikte oluşumda onu bir erkek köpek gibi memnun etme düşüncesi beni çileden çıkarıyor ve öfkelendiriyordu!

　　Arabaya gözümü kırpmadan bakarken, sahibinin zengin bir genç adam ya da zengin bir büyük patron olduğunu hayal edebiliyordum.

　　Çünkü bunu yapabilecek cazibeye ve yeteneğe sahip olduğundan hiç şüphem yoktu.

Karım neredeyse otuz yaşında olmasına ve iki çocuk doğurmuş olmasına rağmen, sadece vücudunun şeklini kaybetmemişti, aynı zamanda olgun ve çekici bir hava katmıştı, cildi süt gibi beyazdı ve yüzü gençliğinden daha güzeldi. Daha da önemlisi, eskiden birinci sınıfta hosteslik yapıyordu ve çapkınlığıyla ün salmıştı; o zamandan beri kara taşımacılığı hizmetlerine geçmiş olsa da, zengin insanlara hâlâ ulaşabiliyor!

　　Onu kaybedebileceğimi giderek daha fazla hissediyordum.

Bu bir telaş duygusuydu ve aklıma onun en iyi yönleri geliyordu.O eski sesi ve gülümsemesi, doğum yaptıktan sonraki olgun ve kadınsı yüzü, her görüntüsündeki güzelliği, hafızamın derin denizinde saklı bir hazine gibi netleşti!

　　Ama hızla giden Audi'yi ve o arabanın içindeki sevgili karımı görmek beni bu acı gerçeğe geri getirdi! Gittikçe daha yakından takip ediyordum ve birkaç arabayı sollamıştım.

　Kimdi bu adam?

　　Arabaya binerkenki görüntüsüne bakılırsa benden daha genç olmalıydı!

Peki, abi-kardeş ilişkilerinin popüler olduğu şu günlerde bu cazibeye gerçekten karşı koyamıyor mu?

　　Aksini düşünmek için bir nedenim yok.

Onu tanıdığım ilk birkaç yıl, onunla birlikte ölmek için sabırsızlanıyordum ve en iyi zamanlarımda, birilerine sarkacak enerjim kalmasın diye bana karşı asla hiçbir şey boş vermiyordu.

　　Ve o da kurt ve kaplan yaşlarında!

　　Yüzü ve vücudu, sanki yıllar hiç hor görmemiş gibi, bazı izler bırakmış olsa bile, cazibesine bir bonus oldu.

　　Arabamla o araba arasındaki mesafe kısaldıkça

İçimdeki panik de güçlendi.

Onu kaybedemezdim, onu çok zor elde edebilmiştim.

İlk başta bir hiçken, onun gibi bir kadınla yakın ve samimi olmak ve bu konuda konuşup gülebilmek, hayatımın en büyük onuruydu!

　　Ben kırsal kesim insanıyım, fakir doğmuşum, o şehir insanı, kaygısız doğmuş; ben çamurda hayatım için koşuyorum, ama o çoktan masmavi gökyüzünde uçuyor ......

　　Ve o tatlı geçmiş ve endişeli bugün birbirine dolandığında, doğal olarak beraberinde gelen şey sonsuz karışıklık ve acıdır!

　　Eğer aldattığı doğruysa, ne yapmalıyım?

Mutlaka boşanmalı!

Ama şu anda kalbim bana ...... diyor.

　　Onu terk edemem!

　　Bu pısırıklık değil.

　　Bu alışkanlık, bu bağımlılık, bu evimi korumakla ilgili.

　　Sekiz yıl!

Bir erkek çok sevdiği kadınla sekiz yıl boyunca birlikte olabilir mi?

　　Ve iki çocuğumuz var!

　　En büyüğü altı yaşında!

　　İkinci bebek sadece bir buçuk yaşında ......

　　İkinci bebek, milyonlarca doların üzerinde oturmaktan gurur duyduğum bir dönemde istediğim bebekti ......

　　İkinci çocuğumun doğumunun bende stres yaratacağını hiç düşünmemiştim.

　　Ama şimdi ......

　　Çocuğun maması için fiyat karşılaştırması yapmam gerekiyor.

　　Bir erkek zor zamanlar geçirdiğinde, tüm o gurur, güven, cömertlik niteliksel olarak değişebilir ve aynanın önünde dururken bile kendinizi bir yabancı gibi hissetmenize neden olabilir!

　　Ve gerçekten onunla boşanma noktasına gelirsek, çocuk bana verilecek mi?

　　Verilse bile, borç içinde olduğum için çocukları büyütme sorumluluğunu nasıl üstleneceğim?

　　Evi kim alacak?

　　Sahip olmamam gereken tüm bu düşünceler zihnime üşüştü ve onları kontrol edemedim!

　　Bu konuda daha fazla düşünmeye cesaret edemiyordum.

　　Sonunda önümdeki kırmızı ışık arabayı durdurdu!

　　Ben de sert fren yaptım!

　　Önümde duran Audi'ye bakarken, gerçekten arabadan inip ...... üzerine atlamak istedim.

　　Ama kendimi tuttum, çünkü biraz tahammülsüzlüğün bile büyük bir fark yarattığını erken öğrendim ......

　　En önemli şey hırsızı suçüstü yakalamak ve zina yapanı suçüstü görmektir!

　　Şimdi, göğsündeki o kızarıklığın o çocuk tarafından bırakıldığına dair çok güçlü bir his vardı içimde!

Çünkü o genç ve arzulu biri!

　　Aşağıda, muhtemelen otele ve muhtemelen aslında ona ve bana ait olan aşk yuvasına gidecekler ve o zaman geldiğinde ......

　　Sakladığım bıçak işe yarayacak!

Innocence

You may also like these