İmparatorun Büyük Oteli.

Bugün Chai ailesi çifte kutlama yaptı.

İster iş dünyasından ister siyaset dünyasından olsun, Long Jiang Şehri'nin neredeyse tüm ileri gelenleri hazır bulundu.

Otelin dışında her yerde lüks arabalar vardı ve otelin içi yüksek profilli konuklar, kadehler, cipsler ve canlı bir atmosferle doluydu.

"Bay Li, takdirinizi göstermeye geldiğiniz için teşekkür ederim."

Chai ailesi konukları eğlendiriyordu.

Helikopter ıslık çalarak indi ve gelen Long Jiang Şehri Lordu'nun ta kendisiydi.

Chai Jun'un yüzünde şaşkınlık ifadesi belirdi ve adamlarını aceleyle karşılama için öne sürdü.

"Şehir Lordu, babamın doğum günü ziyafetine bizzat gelmeniz Chai ailesini gerçekten gururlandırdı."

Chai Jun alçakgönüllü ve tevazu doluydu, saygıyla Şehir Lordu'nu içeri götürdü.

"Patron Chai gerçekten çok kibar, duyduğuma göre gizemli bir kodaman bugün Long Jiang Şehrine gelmiş, ta İmparatorluk Başkentinden kalkıp Yaşlı Bay Chai'nin doğum gününü kutlamak için gelmiş, Long Jiang Şehrinin sadece bir Lordu olan ben ne cüretle kibirli davranabilirim?"

Şehir Efendisi Ma konuşmasını bitirdiğinde, o da ciddiyetle Chai Jun'un omzunu sıvazladı.

"Patron Chai, umarım o zaman cimri davranmaz ve beni bu büyük adamla tanıştırırsınız."

"Kesinlikle, kesinlikle, Chai ailemin sizden daha fazla terfi almaya ihtiyacı var." Chai Jun kızarmış ve parlıyordu, giderek tazeleniyordu.

Ziyafet salonuna girerken Şehir Ustası Ma'yı selamladı ve ana konuk koltuğuna oturdu.

"Siz işinize bakın, bana aldırmayın."

Hoşbeşten sonra Chai Jun aceleyle yaşlı babası Chai Shaoyi'nin yanına gitti.

"Baba, söylentiler doğru gibi görünüyor."

Chai Jun heyecanla sesini alçalttı ve şöyle dedi:

"Az önce Şehir Lordu, İmparatorluk Başkentinden önemli bir ismin Long Jiang Şehrine kadar gelip doğum günü ziyafetinize bizzat katıldığını söyledi!"

"Eğer söylentiler doğruysa, bu ünlü General İlahi Kudret olmalı!"

"Hahahaha, Tanrı Chai aileme yardım etsin."

Chai Shaoyi'nin yüzü kıpkırmızıydı ve içtenlikle güldü.

Chai ailesi Long Jiang Şehrindeki en güçlü aile olmasına rağmen, bölgedeki en zengin aileydi. İmparatorluk başkentinin merdivenlerini tırmanabilir ve General Shen Wei ile dost olabilirlerse, kanatlı bir kaplan gibi cennete bir adım atmış olacaklardı.

"Baba, neredeyse vakit geldi, kodamanlar henüz gelmedi, bekleyelim mi?"

Chai Shaoyi hiç düşünmeden şöyle dedi:

"Ev sahibi biraz oyalansın ve resmi olarak başlamadan önce insanların gelmesini bekleyelim."

"Tamam, ben gidip ayarlamaları yapacağım."

Otel oditoryumunda ışıklar parlaktı ve konuklar yerlerini almıştı.

Long Jiang Şehri'nin tanınmış sunucusu elinde bir mikrofon tutuyor ve kaşlarını kaldırarak anons yapıyordu.

"Herkes!"

"İşte karşınızda, bugünün başrol oyuncusu, ışıl ışıl parlıyor!"

Işıklar kapı girişine yansıtılırken, ziyafet salonunun yan kapısı herkesin dikkati altında yavaşça açıldı.

Beyaz bir gece elbisesi giymiş olan An Xinran kapının girişinde belirdi.

Karanlık gecedeki bir yıldız gibi güzeldi.

Parlak ve göz kamaştırıcı!

Bir anda ilgi odağı haline geldi.

Ancak o anda An Xinran'ın yüzünde çaresizlik dolu bir ifade belirdi.

Öfkeliydi, çaresizdi.

Direnmek istedi ama güçsüzdü.

"Alkışlar devam ediyor."

Sunucunun sözleri biter bitmez sahne gök gürültüsü gibi alkışlandı.

An Xinran'ın kulaklarına göre, tüm bu alkışlar ve tezahüratlar kendisiyle acımasızca alay edilmesiydi.

Gözleri hafifçe kızarmış, yüzünden aşağı akmak üzere olan gözyaşlarını zorlukla geri tutuyordu.

"Ağlama ve yas tutma, gülümse, sana gülümsemeni söyledim, duydun mu?"

Guo Yumei kızı An Xinran'ın kolunu tuttu ve çevredeki izleyicilere kibarca gülümsedi.

Tüm gözler onun üzerindeyken kızını sahneye doğru çekti.

Sunucunun yanına geldi ve kızını Chai Zhilong'un ellerine teslim etti.

Long Jiang Şehrindeki herkesin bildiği gibi, Chai Zhilong ailesinin servetine ve gücüne güvenerek etrafta dolaşan ve sorun çıkaran tavizsiz bir playboydur.

İkili yan yana dururken.

Konuklar sanki mutlu bir nişan partisiymiş gibi tekrar alkışladılar.

An Xinran'ın zihni bomboştu.

Hayatının tamamen sona erdiğini çok iyi biliyordu.

"Bir öpücük, bir öpücük ......"

Chai Zhilong neşeyle güldü, seyircilerin flörtüne ayak uydurmaya hazırdı.

Ancak tam yaklaştığı sırada An Xinran bilinçsizce onu itti.

Herkesin içinde süpürülürken tüm oda utanç içindeydi.

Chai Zhilong sahneden inemedi ve çok öfkelendi.

Birdenbire An Xinran'ı saçlarından yakaladı ve acımasızca küfrederek şöyle dedi:

"Sana yüz verdim, değil mi? Eğer An ailen direğe tırmanıp seni bana vermeseydi, senin gibi kırık bir ayakkabıyla evlenecektim!"

"Kalbinde hâlâ o serseri Ye Feng'in olduğunu bilmediğimi sanma!"

An Xinran kızgın ve mağdur bir halde dudağını ısırdı.

O, evlilik için bir araçtan, Chai ailesiyle dost olmak için kurban edilecek bir kuzudan başka bir şey değildi.

Eski sevgilisi Ye Feng dışında kimse onun duygularını önemsemiyor muydu?

"Bugün büyük gün, burnunu havaya dikmeyi bıraksan iyi edersin, yoksa bir muameleye maruz kalacaksın!"

Chai Zhilong alçak sesle tehdit ettikten sonra başını çevirdi ve ev sahibine acımasızca baktı.

"Neden hala orada duruyorsun, devam etme."

Ev sahibi tepki gösterdi ve panik içinde nişan işlemine devam etti.

"Konuklar, her zamanki gibi sormak zorundayım, burada kim bu evliliğe karşı?"

"Boşuna uğraşmayın."

Chai Zhilong küçümseyerek şöyle dedi:

"Bakalım kim itiraz etmeye cüret edecek, ayağa kalkın ve deneyin!"

Chai Zhilong'un bağırmak için sermayesi vardı, Chai ailesi Long Jiang Şehri'nin bir numaralı ailesi olduğu için, elleri sadece gökyüzünü kaplayabilirdi, şu anda buna karşı konuşmaya cesaret eden, bu ölümü aramak değil miydi?

Ancak o anda, salonun içinden aniden uyumsuz bir ses yükseldi.

"Karşı çıkıyorum!"

Ses bir sel gibiydi ve anında tüm salona yayıldı.

Aynı anda ziyafet kapıları itilerek açıldı.

Tüm salon şaşkındı ve herkes Ejder Nehri'nin bu devine, Chai ailesine karşı konuşma ve onları kışkırtma cüretini kimin gösterdiğini bilmek istiyordu.

Ye Feng'in acelesi vardı ve kıyafetlerini değiştirecek vakti yoktu. Üzerinde sıradan bir sweatshirt ve iş pantolonu vardı, kıyafetlerinde havaalanı güvenlik kontrolü sırasında yırtılan birkaç yırtık vardı.

Birkaç dakikalık sessizliğin ardından tüm oda ayağa kalktı.

"Kim bu, ölmek mi istiyor?"

"Acele edin ve ondan kurtulun, bu dilenci otele nasıl girdi?"

Tam o sırada, gürültülü mekândan ani bir alarm çığlığı yükseldi!

"O Ye Feng!"

"Kim?"

"Ye ailesinden Ye Feng mi? Yedi yıldır kayıp olan Ye Feng!"

"Bu gerçekten Ye Feng!"

Long Jiang Şehri'nde kim yedi yıl önce Ye ve Chai ailelerinin savaştığını ve ölümsüz olduklarını bilmiyordu ki?

Ye ailesinin yenilgisi ve Chai ailesi tarafından ilhak edilmesi Long Jiang'da çaydan sonra günün konusu haline gelmişti.

Kimse Chai ailesinin büyük gününde, yedi yıldır saklanan Ye Feng'in erken ya da geç gelmek yerine bu saatte aniden ortaya çıkacağını beklemiyordu.

O sadece kendi ölümünü arıyordu.

Chai Jun ciddiyetle ayağa kalktı ve hiddetle mırıldandı:

"Bu çok kötü şans, baba!"

Chai Shaoyi'nin yaşlı yüzü kasvetli ve korkuyla karışık bir sakinlik içindeydi.

"Köklerini sökmeden otları kesmenin bedeli bu."

"Bu sadece Ye ailesinin yas köpeği değil mi, babası, dedesi gözüme bile sokmuyorum, o nasıl bir şey."

Chai Jun onun kulağına fısıldadı:

"Ama Şehrin Lordu hala burada, bunu doğrudan yapmak ...... daha iyi olmaz mı?"

"Onu dışarı sürüklemeyeceksin ve bunu sessizce yapacaksın, hala sana bu tür şeyleri nasıl yapacağını öğretmemi mi istiyorsun?"

Chai Jun cevap verdi.

"Evet, evet, gitmediği cennete giden bir yol var, cehennemin kendini atacak bir kapısı yok, madem gelmeye cesaret ediyor, canlı ayrılmak istemiyor."

Chai Jun birkaç adamıyla birlikte onu karşıladı.

"Bakın burada kim varmış?"

Chai Jun kasvetli bir ses tonuyla konuştu:

"Bu Ye ailesinin yedi yıldır kayıp olan köpeği değil mi?"

"7 yıldır ortadan kaybolmuşsun, şu elbiseye bak, senin de mi durumun iyi değil?"

Chai Jun Ye Feng'in önüne geldi ve sesini alçaltarak sordu:

"Küçük canavar, bugün kendini ağa atarak ne demek istiyorsun?"

Ortam gergindi.

Chai Zhilong da zayıflığını göstermek istemiyordu ve gururla öne çıktı.

"Sormana gerek yok, o sadece yaslı bir köpek ve dilenci kıyafetine bakılırsa, buraya ödül istemeye gelmiş olmalı."

Chai Zhilong bir yığın banknot çıkardı ve bir ayağını sandalyeye koyarak tek eliyle parayı salladı.

"Sana pantolonumun altına girme şansı vermediğim için beni suçlama, seni bu parayla ödüllendireceğim."

Revenge of the Ye Family

Reviews

You may also like these